![]() |
![]() |
|
| در خصوص تئاتر و نقد تئاتر و تلویزیون و سینما و مطالبی در خصوص بازیگری,نویسندگی,کارگردانی و نقد |
|
نقد وانتقاد به معنای واقعی کلمه در طول تاریخ بشریت از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده وشاید بتوان به جرات گفت که رسیدن اروپای قرون وسطا به رنسانس وایضا پیشرفت در زمینه های مختلف به نوعی دست اورد نقد سازنده است که توسط منتقدان اگاه و ژرف اندیش صورت پذیرفت .نقد در زندگی بشر هماره نقش سازنده وتاثیر گذاری را ایفا کرده است .به امید روزی که فرهنگ نقد ونقد پذیری در جامعه ما جایگاه ارزنده ومهم خویش را باز یابد. سخن در این زمینه بسیار است که در اینده به ان خواهیم پرداخت.
نقد نمایش کانال کمیل .
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 29 خرداد1387ساعت 14:45 توسط سید علی تدین صدوقی |
|
|
می توان گفت تئاترتنها ترین هنر دموکراتیک است .در فیلم این کارگردان است که هر نما را بدقت انتخاب میکند وبه ما نشان میدهد در واقع اوست که به ما میگوید که در این لحظه چه چیزی را ببینیم وچه چیزی را نباید ببینیم وروی ان نیز به لحاظ تاثیرات مختلف بر مخاطب فکر کرده است در واقع ما از دریچه ذهن ونگاه کارگردان است که میبینیم ودرست به همین دلیل است که فیلم ها موفق ویا ناموفق از کار در می ایند چنانچه کارگردان تبحر شناخت تماشاکنان ومخاطبان را نداشته باشد طبعا موفق نخواهد بود واین در فیلم ها وسریالهای سالهای اخیر مشهود است . در هر صورت انتخاب هر قاب وعکس وتصویر با ما نیست شاید در لحطه تماشاگر بخواهد چیز دیگری را ببیند .اما در تئاتر مخاطب وتماشاگر ازاداست در هر لحظه هر قسمت از صحنه را که می خواهد ببیند . این دیگر به قوت متن وتبحر کارگردان بستگی دارد که توجه مخاطب را به سویی که می خواهد جلب کند .در تئاتر تماشاگر میتواند به محض پایان یاقتن اجرا با عوامل رودرو به بحث وصحبت بنشیند ونظر خود را صراحتا اعلام کند . وحتی در اجرا بعدی اعمال نقطه نظراتش را ببیند. در طول اجرای یک نمایش هیچ دو اجرایی کاملا شبیه به هم نخواهد بود . واین تنها از عهد ه تئاتر بر می اید که اینگونه باز و زنده ودموکراتیک عمل کند . پس بیایید به دیدن این هنر ارزنده وشریف برویم . که هم اوبه ما نیازمند است وهم ما به او ...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 28 خرداد1387ساعت 8:51 توسط سید علی تدین صدوقی |
|
|
می توان گفت که هنر ارزنده وشریف تئاتر تنها هنر زنده بشری است .که در ان تماشاکنان وبازیگران نفس به نفس وقفس به قفس با هم در یک ارتباط مستقیم وتنگاتنگ حسی ،روحی و...قرار دارند .به همین دلیل هیچ هنر دیگری نمی تواند بدین جایگاه دست یابد وباز به همین دلیل است که با وجود وسایل ارتیاط جمعی مدرن چون سینما وماهواره وتلویزیون و.... تئاتر جایگاه خود را در بین جوامع مختلف حفظ کرده وهر روز بر اعتبارش افزوده می شود .البته در دنیایی غرب و بخصوص اروپا تئاتر از موقعیت ویژه ای نزد مردمان بر خوردار است . در واقع تئاتر محمل همه خواسته های بشری وانسانی انانست .ویک هنرمند تئاتر در نزد اقشار گوناگون جامعه اعتبار واحترام خاص خود را دارد . به ا ین مبحث در اینده بیشتر خواهیم پرداخت. تنها برای ورود به ان مقدمه کوتاهی را نوشتم که امیدوارم مورد استفاده دوستان قرار بگیرد .
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 24 خرداد1387ساعت 10:49 توسط سید علی تدین صدوقی |
|
|
شاید بتوان گفت که سیاه بازی تنها تئاتر ایرانی است ومتعلق به ما که سابقه ای بیش از ۳۰۰ سال دار داماآن طور که باید به آن توجه نمیشود. سیاه با آن ظاهره عاقل اندر سفیه،آینه تمام نمای اجتماع و وجدان آدمهاست .او انسان را در برابر خودش به نظاره میگذارد .سیاه با آن زبان شیرینش و حرکات دل نشینش طنز ی تلخ وگزنده را به کاممان میریزد و ما را به فکر وامیدارد. سیاه همیشه معترض است و این اعتراض نه برای براوردن حوایجش ،بلکه برای فهمیدن و رسیدن مردمان به خواسته های بحقشان است که توسط او بر صنحه جاری می شود . سیاه با طنزی نیش دار اغنیا وبه اصطلاح اربابان را به باد تمسخر گرفته و موجب شادی تماشا کنان میشود. حرکاتش در نوع خود بسیار ظریف و حساب شده است و نیش شیرینش که چون نوش دارو ایست بر دردمردمان خسته از ناکامی های روزگار ونامرادیها و نامردمی ها چه خوش به عمق جان می نشیند. سیاه همواره به روز است ومسایل مبتلابه جامعه را مطرح می کند . واینگونه است که پتر بروک استاد مسلم دنیای تئاتر در جشنواره اونیون فرانسه که یکی از معتبرترین جشنواره های بین المللی تئاتر در دنیاست ازسیاه بازی به عنوان یک تئاتر مدرن یاد میکند .او سیاه بازی را یک تئاتر مدرن می داند ودران جشنواره در برابر هنرمندان معتبر وبرجسته تئاتر دنیا دست سعدی افشار را می بوسد و او را یک بازیگر کامل وصاحب سبک می خواند ودر برابر او و تواضعش و استادیش و هنر بازیگریش سر تعظیم فرو می اورد . و اما اکنون سیاه ما کجاست ؟چه بلایی بر سر تئاترپارس آمده است؟چه کس یا چه کسانی میتوانند جای سعدی افشارها را بگیرند؟وچگونه است که این تئاتر ایرانی در بوته فراموشی های زمان کم کم از یاد میرود .چگونه باید وسعت این گونه ی تئاتری را در یابیم و اگر کمی تعمق کنیم مثلا می توانیم زمینه های رقص بریک را که در دنیا همه گیر شده است در همان رقص سیاه ببینیم.این واقعیتی است که نمی توانیم ان را نادیده بگیریم. چرا زمانیکه این گونه نمایشی وسعتی به اندازه انسوی ابها را داردخودمان از ان استفاده نکنیم و بهره نبریم . می توانیم این گونه نمایشی را به روزتر کنیم.وبه عنوان یک هنر با هویت ایرانی در عرصه تئاتر به دنیا معرفیش نمائیم . چرا بگذاریم سعدی افشارها در پستوی تنهایی خودشان غریبانه انتظار صحنه را بکشند . ما سال تا سال به سراغشان هم نرویم .یادمان باشد اگر اینان را در نیابیم زود باشد که ببینیم دیرشده است .وانگاه دیگر دریغ سودی نخواهد داشت . و براستی که انگاه چقدر دیر شده است .
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 23 خرداد1387ساعت 21:42 توسط سید علی تدین صدوقی |
|
|
ضرورت تئاتر را در جامعه تا چه اندازه میدانید؟
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 23 خرداد1387ساعت 21:40 توسط سید علی تدین صدوقی |
|
|
انجام این امور را به ما بسپارید : ۱ـ باز نویسی فیلم نامه و نمایش نامه ۲ـ تبدیل ایده و طرح به فیلم نامه ۳- مشاوره در امور فیلم نامه و... با کادر ی مجرب ،و حد اقل زمان ، وبهایی مناسب لطفا در خواست خود را به این ایمل ارسال فرمائید : s_ali_nh@yahoo.com |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 23 خرداد1387ساعت 21:38 توسط سید علی تدین صدوقی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
سید علی تدین صدوقی نمایشنامه نویس, منتقد و کارگردان تئاتر عضو انجمن کارگردانان خانه تئاتر, عضو بین المللی کانون ملی منتقدان تئاتر ایران و....
|
| نوشته های پیشین |
|
هفته چهارم مهر 1387 هفته اوّل مهر 1387 هفته چهارم شهریور 1387 هفته دوم شهریور 1387 هفته سوم مرداد 1387 هفته چهارم خرداد 1387 |
|
RSS
|