می توان گفت تئاترتنها ترین هنر دموکراتیک است .در فیلم این کارگردان است که هر نما را بدقت انتخاب میکند وبه ما نشان میدهد  در واقع اوست که به ما میگوید که در این لحظه چه چیزی را ببینیم  وچه چیزی را نباید ببینیم وروی ان نیز به لحاظ تاثیرات مختلف بر مخاطب فکر کرده است در واقع ما از دریچه ذهن ونگاه کارگردان است که میبینیم ودرست به همین دلیل است که فیلم ها موفق ویا ناموفق از کار در می ایند چنانچه کارگردان تبحر شناخت تماشاکنان ومخاطبان را نداشته باشد طبعا موفق نخواهد بود واین در فیلم ها وسریالهای سالهای اخیر مشهود است .  در هر صورت انتخاب هر قاب وعکس وتصویر با ما نیست  شاید در لحطه تماشاگر بخواهد چیز دیگری را ببیند .اما در تئاتر مخاطب وتماشاگر ازاداست در هر لحظه هر قسمت از صحنه را که می خواهد ببیند . این دیگر به قوت متن وتبحر کارگردان بستگی دارد که توجه مخاطب را به سویی که می خواهد جلب کند .در تئاتر تماشاگر میتواند به محض پایان یاقتن اجرا با عوامل رودرو به بحث وصحبت بنشیند ونظر خود را صراحتا اعلام کند . وحتی در اجرا بعدی اعمال نقطه نظراتش را ببیند. در طول اجرای یک نمایش هیچ دو اجرایی کاملا شبیه به هم نخواهد بود . واین تنها از عهد ه تئاتر بر می اید که اینگونه باز و زنده ودموکراتیک عمل کند . پس بیایید به دیدن این هنر ارزنده وشریف برویم . که هم اوبه ما نیازمند است وهم ما به او ...